هميشه يكي از مسخره كنندگان جدي آدم هايي بوده ام كه شعارهاي كلي و بزك كرده براي اميدواري مي دهند. اما در اين روزها، در دل اين همه خبر بد كه پاياني ندارند، با گوشت و پوست حس كردم ارزش چند هجا و حرف زيباي به هم بافته را، آنگاه كه بوي اميدي ولو كم سو را به مشام انسان مي رسانند. واژه هايي از جنس كلمات نامه ي دكتر سروش.
۱۳۸۸ شهریور ۲۱, شنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر