27شهريور- ساعت 11.30 - روي پل كريمخان - سرود ياردبستاني من بارها خوانده شد. دقايقي بعد درست روي مرتفع ترين نقاط پل نيروي انتظامي راه را روي مردم بست. چند دقيقه همينطور گذشت. شعار "نيروي انتظامي حمايت حمايت" چندين بار تكرار شد.مشخص بود كه متاصل اند. فرمانده شان با بي سيم چك ميكرد كه چه كنند. تلاش ميكردند حركت را كند و منقطع كنند. وقتي كه اجازه حركت دادند شعار "نيروي انتظامي تشكر تشكر" و "نيروي انتظامي سبز توهم قشنگه" فضا را پر كرد. مردم آنها را مي بوسيدند. با چشم خودم ديدم كه مرد درشت هيكل و چهل وهفت هشت ساله اي يك سرباز را بزور بغل كرد و لپش را خيلي محكم ماچ كرد. در ميان ستوني از پليس در دوطرف عبور ميكرديم. سربازان با لبخندي شرمگين نگاه ميكردند. اما فرمانده اي داشتند كه كاملا عصبي و غير طبيعي رفتار ميكرد. با بي سيم حرف زد و يكهو به سربازان گفت "باتوم ها رو در بياريد اينا مثل اينكه حاليشون نميشه". حالت سربازهايي كه اغلب باتوم را در آورده ولي پشت شان قايم كرده بودند خيلي ديدني بود. به نظر مي رسيد فرمانده شان احتمال داد كه فرمانش اجرا پذير نباشد كه ادامه نداد. بالاخره همه به سلامت از پل گذشتند و به ميدان وليعصر رسيدند.
بعد از اينكه در بلوار كشاورز عملا به كنار دانشگاه راهمان ندادند و تا حدي پراكنده شديم،درست بعد از ميدان وليعصر در آغاز كريمخان به سمت هفت تير برميگشتيم. پليس به زور هدايت مان كرد به پياده رو. در همين حال هم كم تعداد نبوديم. بعد متوجه شديم كه علت به پياده رو راندنمان حضور يك دسته از دولتي هاست. تهديد آميزي حالت شان خود به خود مردم را به كنار پياده رو مي كشيد. ناگهان در چند متري مان ديديم كه درست مثل مجالس رقص چند تا از بسيجي ها آمده اند سراغ مردم توي پياده رو و دست شان را گرفته با شعار "ايول ايول" ميكشند به داخل خودشان و مثلا دعوت مي كنند. اكراه و مقاومت آن چند نفر كه همه جور سن و سالي داشتند طوري بود كه داشت جو را كاملا بهم مي ريخت. آماده تصميم براي درگيري يا فرار شده بوديم كه ناگهان رگبار باران با شدتي عجيب شروع شد. همه گروه دولتي ها هم كه وسط خيابان بودند دويدند به پياده رو . مسير جلومان باز شد و به راحتي گذشتيم. دويست متر جلوتر كه باران خيلي كمتر شده بود به جمع بزرگي از سبزها رسيديم و بهشان ملحق شديم با اين شعار" صل علي محمد؛ اشك خدا در اومد" و " بسيجي؛ اسرائيل ؛ پيوندتان مبارك!
بعد از اينكه در بلوار كشاورز عملا به كنار دانشگاه راهمان ندادند و تا حدي پراكنده شديم،درست بعد از ميدان وليعصر در آغاز كريمخان به سمت هفت تير برميگشتيم. پليس به زور هدايت مان كرد به پياده رو. در همين حال هم كم تعداد نبوديم. بعد متوجه شديم كه علت به پياده رو راندنمان حضور يك دسته از دولتي هاست. تهديد آميزي حالت شان خود به خود مردم را به كنار پياده رو مي كشيد. ناگهان در چند متري مان ديديم كه درست مثل مجالس رقص چند تا از بسيجي ها آمده اند سراغ مردم توي پياده رو و دست شان را گرفته با شعار "ايول ايول" ميكشند به داخل خودشان و مثلا دعوت مي كنند. اكراه و مقاومت آن چند نفر كه همه جور سن و سالي داشتند طوري بود كه داشت جو را كاملا بهم مي ريخت. آماده تصميم براي درگيري يا فرار شده بوديم كه ناگهان رگبار باران با شدتي عجيب شروع شد. همه گروه دولتي ها هم كه وسط خيابان بودند دويدند به پياده رو . مسير جلومان باز شد و به راحتي گذشتيم. دويست متر جلوتر كه باران خيلي كمتر شده بود به جمع بزرگي از سبزها رسيديم و بهشان ملحق شديم با اين شعار" صل علي محمد؛ اشك خدا در اومد" و " بسيجي؛ اسرائيل ؛ پيوندتان مبارك!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر